سندرم کوواد توضیح داد که چیست و چرا اتفاق می افتد

مردی را تصور کنید که هر بار که سعی می کند صبحانه بخورد احساس بیماری می کند. نیمه شب واقعاً ترشی می‌خواهد و ساعت هشت روی مبل می‌خوابد. شریک زندگی او تنها کسی نیست که بچه دار می شود. این یک نمونه کلاسیک از سندرم کوواد است: وقتی مردان علائم بارداری را تجربه می کنند.

سندرم کوواد وضعیتی است که در آن شریکی که باردار نیست در طول بارداری شریک زندگی خود تغییراتی مانند بارداری را تجربه می کند. برخی از محققان آن را به سادگی به عنوان سندرم کوواد توصیف می کنند: زمانی که مردان علائم بارداری را تجربه می کنند ، اما هر شریکی که باردار نیست نیز می تواند آن را احساس کند.

حالت تهوع، خستگی و هوس واقعی است. همدلی، نگرانی و تغییر هورمون ها محتمل ترین دلایل هستند و بیشتر از آن چیزی که بسیاری فکر می کنند اتفاق می افتد. پزشکان آن را زیاد می بینند و به ندرت به این معنی است که چیزی اشتباه است.

خوراکی های کلیدی

• سندرم کوواد باعث می شود که شرکای بارداری که باردار نیستند علائم بارداری مانند حالت تهوع و هوس را احساس کنند.

• علائم اغلب در سه ماهه اول شروع می شوند، در سه ماهه دوم بهتر می شوند و در سه ماهه سوم باز می گردند.

• احساس آنچه دیگران احساس می‌کنند، نگران هستند و تغییرات هورمونی دلایل احتمالی این علائم واقعی است.

• هر شریکی که باردار نیست می تواند آن را داشته باشد، از جمله شریک های فرزندخوانده و همجنس.

• اکثر موارد بی ضرر هستند و پس از تولد نوزاد خود به خود از بین می روند.

• چیزهای آسان مانند استراحت، خوردن وعده های غذایی کوچک و یادگیری در مورد تولد می تواند به شما در کنترل علائم کمک کند.

• اگر علائم شما بد است، از بین نرفته یا انجام کارهای روزمره را سخت نمی کند، به پزشک مراجعه کنید.

• صریح صحبت کردن با همسرتان می تواند نگرانی را کاهش دهد و پیوند شما را قوی تر کند.

سندرم کوواد چیست؟

یک تعریف به زبان ساده

سندرم کوواد وضعیتی است که در آن شریکی که باردار نیست، معمولاً یک پدر آینده، علائمی شبیه بارداری در طول بارداری شریک زندگی خود پیدا می‌کند. بدن همانطور که هست عمل می کند در انتظار بچه هم بودن یک مرد ممکن است احساس بیماری کند، وزن اضافه کند یا هوس خوردن غذاهای عجیب و غریب کند. شریک زندگی او نوزاد را حمل می کند، اما بدن او سیگنال های مشابهی را ارسال می کند.

پزشکان این وضعیت را یک وضعیت روان تنی می نامند. این کلمه به سادگی به این معنی است که ذهن و بدن با هم کار می کنند تا تغییرات فیزیکی واقعی ایجاد کنند. علائم تصور نمی شود. آنها احساسات واقعی هستند که شایسته توجه و مراقبت هستند.

حاملگی سمپاتیک نیز نامیده می شود

مردم این وضعیت را به عنوان حاملگی سمپاتیک نیز می شناسند. نام به خوبی این ایده را نشان می دهد. یک شریک به قدری عمیق با فرد باردار همدردی می کند که بدن او این تجربه را منعکس می کند. برخی از نویسندگان سندرم کوواد را توصیف می‌کنند: زمانی که مردان علائم بارداری را تجربه می‌کنند، و این عبارت به خوانندگان کمک می‌کند تا الگو را به سرعت تشخیص دهند. برچسب توصیفی است، نه قضاوتی. به سادگی یک پاسخ مشترک انسانی به یک را نام می برد تولد آینده.

چه کسی را تحت تاثیر قرار می دهد

سندرم کوواد می تواند هر شریک غیر باردار را تحت تاثیر قرار دهد. بیشتر تحقیقات بر روی پدران باردار متمرکز است، اما این الگو در شرکای همجنس و والدینی که فرزندخوانده هستند نیز دیده می شود. این وضعیت نیازی به پیوند بیولوژیکی با نوزاد ندارد.

گروه های خاصی آن را بیشتر گزارش می دهند. محققان چندین پیش بینی کننده را شناسایی کرده اند. جدول زیر آنچه را که مطالعات به دست آورده اند خلاصه می کند.

این الگوها گروه ها را توصیف می کنند، نه افراد. یک پدر تحصیل کرده، متاهل و از نظر مالی مطمئن هنوز هم می تواند علائم را ایجاد کند. این جدول نشان می‌دهد که محققان کجا خوشه‌ها را می‌بینند، و هیچ مورد واحدی را پیش‌بینی نمی‌کند.

هنگامی که علائم ظاهر می شود

زمان بندی از یک ریتم نسبتاً قابل پیش بینی پیروی می کند. اکثر شرکا متوجه تغییرات در اوایل بارداری می شوند. الگوی زیر دوره معمولی را نشان می دهد.

1. سندرم کوواد معمولاً در سه ماهه اول، سه ماه اول بارداری شروع می شود.

2. علائم بعد از سه ماهه اول از بین می روند و در سه ماهه دوم فروکش می کنند.

3. علائم ممکن است در سه ماهه سوم یعنی سه ماه آخر بارداری بازگردد.

4. پس از زایمان، سندرم کوواد معمولاً خود به خود از بین می رود.

علائم مرتبط با بارداری سمپاتیک معمولاً در سه ماهه اول ایجاد می شود. علائم سندرم کوواد ممکن است در طول سه ماهه دوم فروکش کند. علائم حاملگی سمپاتیک در سه ماهه سوم بارداری و با نزدیک شدن به تولد تمایل به بازگشت دارند و بدتر می شوند.

همین الگو در نمای ساده هر فاز ظاهر می شود.

سه ماهه اول و سوم سنگین ترین بار را حمل می کنند. بارداری زودهنگام تغییرات عمده هورمونی و نگرانی های جدیدی را به همراه دارد. اواخر بارداری انتظار، فشار فیزیکی و نزدیک شدن به زایمان را به همراه دارد. ماه های میانی اغلب برای همه احساس آرامش می کند. شریکی که در ماه پنجم احساس خوبی دارد و در ماه هشتم دوباره احساس ناراحتی می کند، مسیری را دنبال می کند که به خوبی مستند شده است.

کلمه couvade از یک اصطلاح فرانسوی برای جوجه کشی یا جوجه کشی گرفته شده است. تصویر مناسب است. یک شریک روی لانه می نشیند، منتظر می ماند و تغییرات را در بدن خود احساس می کند. برچسب سندرم کوواد به خانواده ها کمک می کند تا تشخیص دهند که این احساسات مشترک و موقتی هستند. اکثر موارد بدون درمان پس از ورود نوزاد محو می شوند.

علائم و شیوع

علائم فیزیکی

بدن یک شریک آینده می تواند بارداری را به روش های واقعی و فیزیکی کپی کند. علائم شایع عبارتند از تهوع، استفراغ، تغییرات اشتها، بد خوابی، سوزش سر دل، درد یا نفخ شکم، گرفتگی عضلات پا، کمردرد، مشکلات تنفسی و هوس. بسیاری از شرکا حتی زمانی که رژیم غذایی آنها تغییر نکرده است نیز وزن اضافه می کنند.

یک لیست کوتاه شکایاتی را که مردم اغلب گزارش می کنند نشان می دهد.

• اشتها تغییر می کند

• حالت تهوع

• مشکل در خواب

• افزایش وزن

این احساسات واقعی هستند و قابل اندازه گیری هستند. ممکن است یک شریک در صبح احساس بیماری کند و شب ها غذاهای عجیب و غریب بخواهد. او ممکن است اغلب از خواب بیدار شود و روز بعد احساس فرسودگی کند. این الگو اغلب با علائم خود همسر باردار مطابقت دارد، که به ارتباط قوی ذهن و بدن اشاره دارد.

علائم عاطفی

تغییرات عاطفی اغلب همراه با تغییرات فیزیکی است. شرکا نوسانات خلقی، تحریک پذیری و حساس بودن را توصیف می کنند. اضطراب، افسردگی، مشکلات خواب، بی قراری، و تغییرات در میل جنسی نیز در گزارش ها نشان داده می شود. خستگی و مشکلات خواب ممکن است ناشی از نگرانی یا تغییر سطح هورمون باشد.

تنها بخش همدلانه ای که به وضوح به سندرم کوواد مرتبط است، پریشانی شخصی است - عادت به پذیرش احساسات بد دیگران. مردانی که از نظر عاطفی حساس هستند یا به راحتی ناراحت می شوند ممکن است از نظر فیزیکی حاملگی شریک زندگی خود را احساس کنند (همدردی).

این یافته به توضیح اینکه چرا برخی از مردان این تجربه را تا این حد عمیق احساس می کنند کمک می کند. حسادت پنهان، نگرانی یا همدلی نسبت به همسر باردار می تواند علائم واقعی بدن را ایجاد کند. حمل این وزن احساسی نشانه ضعف نیست. این نشان می دهد که او چقدر با بارداری درگیر است.

چقدر رایج است

برآوردها بسیار متفاوت است. با توجه به چکیده مقاله سندرم کوواد (Masoni et al., PubMed ID 8000469)، علائم در شوهران زنان باردار از 11% تا 65% متغیر است. برخی تخمین ها می گویند تقریباً نیمی از شرکا آن را احساس می کنند، اما محققان این اعداد را با احتیاط به اشتراک می گذارند.

همانطور که جدول زیر نشان می دهد، نرخ ها نیز بر اساس کشور متفاوت است.

دامنه وسیع از روش ها و تعاریف مختلف مطالعه ناشی می شود. با این حال، اعداد یک نکته را روشن می کند. بسیاری از شرکای همسران باردار و سایر زنان این علائم را دارند و پزشکان اغلب این الگو را مشاهده می کنند.

وقتی مردان علائم بارداری را تجربه می کنند

سندرم کوواد در پدران آینده

سندرم کوواد معمولاً به معنای پدران باردار است. یک پدر آینده بدن همسرش را تغییر می‌دهد و صدای ضربان قلب کودک را می‌شنود. او احساس می کند که تولد نزدیک تر می شود. ممکن است بدن خودش پاسخ دهد حالت تهوع ، افزایش وزن یا نوسانات خلقی. این الگو فقط برای پدران بیولوژیک نیست. هر شریکی که باردار نیست می تواند این تغییرات را احساس کند، از جمله والدین خوانده و شرکای همجنس. این برچسب به سادگی یک پاسخ رایج به تولد نزدیک را نام می برد.

کلمه couvade از یک فعل فرانسوی به نام couver گرفته شده است که به معنای از تخم درآوردن یا بچه دادن است. ادوارد برنت تایلور، انسان شناس، این اصطلاح را در سال 1865 ساخت. معنای مدرن از یک ضرب المثل فرانسوی قدیمی تر، faire la couvade، که به معنای «نشستن و هیچ کاری انجام نمی دهد» شکل گرفت. ناظران اولیه این کلمه را به آیین هایی گره زدند که نشانه ورود یک مرد به پدر شدن بود. یک جامعه ممکن است از پدر جدید بخواهد که استراحت کند، روزه بگیرد یا از قوانین خاصی پیروی کند. این آداب و رسوم، ورود یک کودک را به عنوان یک تغییر بزرگ زندگی برای هر دو والدین تلقی می کرد.

چرا اصطلاح مهم است

برچسب سندرم کوواد به خانواده ها و پزشکان کمک می کند تا در مورد یک الگوی واقعی صحبت کنند. این علائم را به عنوان یک معادل روان تنی بارداری، نه یک اختلال، تعریف می کند. ذهن و بدن با هم کار می کنند و نتیجه تغییر فیزیکی واقعی است. مردی با این علائم تهوع یا کمردرد خود را جبران نمی کند. او با تمام بدنش به یک رویداد مهم زندگی پاسخ می دهد.

این چارچوب برای شوهران زنان باردار و برای مردان دارای همسران باردار که از بدن خود گیج شده اند اهمیت دارد. نام واضح شرم را کاهش می دهد. این به یک شریک می گوید که بسیاری دیگر تجربه را به اشتراک می گذارند. همچنین به پزشکان نقطه شروعی برای سؤالات در مورد خواب، رژیم غذایی و استرس می دهد. این اصطلاح تجربیات مردانه بارداری را آسیب شناسی نمی کند. در عوض، یک پاسخ طبیعی و موقت را توصیف می کند که معمولاً پس از زایمان محو می شود. سندرم کوواد: زمانی که مردان علائم بارداری را تجربه می کنند عبارتی است که الگو را به وضوح نام می برد. سندرم کوواد: هنگامی که مردان علائم بارداری را تجربه می کنند نیز به گفتگوی آزاد دعوت می کند. سندرم کوواد، سندرم کواد و کوواد همگی به یک پاسخ انسانی اشاره دارند. شرکای باردار و پدران به طور یکسان وقتی همه آن را درک کنند سود می برند.

چرا این اتفاق می افتد: روانشناسی

همدلی و مشارکت عاطفی

همدلی در قلب اکثر توضیحات روانشناختی قرار دارد. شریک زندگی در احساسات بارداری شریک است و بدن او با تغییرات فیزیکی به این احساسات واکنش نشان می دهد. محققان به این اشتراک‌گذاری همدلی می‌گویند که جنبه فیزیکی همدلی است. پریشانی همیشه بدن را درگیر می کند، بنابراین مردی که فشار شریک زندگی خود را احساس می کند ممکن است حالت تهوع او را نیز احساس کند.

مطالعه بخش‌های همدلی نشان می‌دهد که کدام یک بیشتر اهمیت دارد. جدول زیر نتایج را خلاصه می کند.

پریشانی شخصی به معنای عادت به جذب احساسات بد دیگران است. مردی که پریشانی شخصی بالایی دارد، حاملگی را عمیقاً احساس می‌کند و بدن او نیز به دنبال آن است. هنگامی که او نمی تواند آن پریشانی را تحمل کند، ممکن است به سمت انحراف خود محور فرو رود. او به جای شریک محوری به خود محوری تبدیل می شود و علائم روی او ظاهر می شود. این الگو درگیری عاطفی با بارداری را با ناراحتی فیزیکی واقعی مرتبط می کند.

اضطراب در مورد والدین

نگرانی به وضوح در شروع علائم نقش دارد. محققان تهوع و استفراغ را تا حدودی با اضطراب و بی قراری مرتبط می دانند، نه فقط با تغییرات استروژن. پدران آینده در بی قراری شریک زندگی خود سهیم هستند که باعث می شود اضطراب به یک عامل مشترک و همدلانه تبدیل شود.

فکر پدر شدن احساسات آمیخته و نشخوار فکری سنگین را برمی انگیزد. این احساسات خواب را مختل می کند و خواب ضعیف باعث خستگی و حالت تهوع می شود. چند رشته نگرانی برجسته است:

• اضطراب و بی قراری در بسیاری از موارد باعث تهوع و استفراغ می شود.

• پدران آینده همان بی قراری را دارند که شریک زندگیشان دارند.

• آمدن پدر شدن باعث افزایش نشخوار فکری و احساسات مختلط می شود که خواب را مختل می کند.

• آماده شدن برای تولد و یادگیری مهارت های حمایتی پدری، ترس و اضطراب را کاهش می دهد.

نکته آخر برای مقابله مهم است. اضطراب را می توان تغییر داد. مردی که در مورد زایمان یاد می‌گیرد، به کلاس‌ها می‌رود و مهارت‌های حمایتی را تمرین می‌کند، اغلب احساس آرامش می‌کند و علائمش ممکن است کاهش یابد.

شناسایی با شریک

شناسایی از همدردی ساده گذشته است. برخی از متخصصان این سندرم را در همدلی آنقدر قوی می دانند که بدن پدر از بارداری کپی می کند. شرکایی که به ویزیت های قبل از تولد می پیوندند، لگدها را احساس می کنند و در زایمان شرکت می کنند، همدلی قوی تری نشان می دهند. این نزدیکی ممکن است باعث شود آنها درد و ناراحتی شریک زندگی خود را تحمل کنند.

علائم این سندرم به عنوان نشان دهنده همذات پنداری با شریک باردار و کودک متولد نشده دیده می شود. یک گزارش روانکاوانه یک عملکرد محافظتی اضافه می کند: این سندرم به پدر باردار اجازه می دهد با شریک زندگی خود همذات پنداری کند و غرایز محافظتی او را نسبت به او و نوزاد تقویت می کند.

روانشناسی چندین چارچوب برای این فرآیند ارائه می دهد. نظریه روانکاوی به حسادت توانایی تولید مثل و احساسات مختلط در مورد کودک متولد نشده به عنوان رقیب اشاره می کند. تئوری روانی اجتماعی بر نقش کوچکی که مردان در دوران بارداری دارند، به ویژه پدرهایی که برای اولین بار انجام می‌دهند، متمرکز است. تئوری انتقالی پدری، تغییر از دوتایی به سه گانه را یکی از پر استرس ترین دوره ها برای یک مرد باردار می نامد. تئوری دلبستگی علائم را به نزدیکی با جنین مرتبط می کند. مطالعه ای که در سال 1983 روی مردان باردار برای اولین بار انجام شد نشان داد در 34 درصد خستگی، 33 درصد مشکلات خواب، 14 درصد سوء هاضمه، 12 درصد ناراحتی معده، 8 درصد تغییر اشتها و 6 درصد یبوست وجود دارد. نویسندگان به این نتیجه رسیدند که علائم نشان دهنده دلبستگی و دخالت در بارداری است.

این نظریه ها یک موضوع مشترک دارند. مردانی که عمیقاً با همسران باردار و نوزاد متولد نشده احساس ارتباط دارند، اغلب حاملگی را در بدن خود احساس می کنند. بنابراین روانشناسی سندرم کوواد داستان نزدیکی، نگرانی و همذات پنداری است نه ضعف.

نظریه های هورمونی

تغییرات تستوسترون و استروژن

هورمون ها راهی برای اندازه گیری بارداری سمپاتیک به محققان می دهند. پدران باردار معمولاً نسبت به مردانی که پدر نیستند، تستوسترون کمتری دارند. این کاهش در اوایل بارداری شروع می شود. تستوسترون پایین قبل از تولد همچنین پیش بینی درگیری بیشتر با مادر و کودک پس از تولد است. یک مطالعه روی پدرانی که برای اولین بار به دنیا می‌آیند هیچ افت زیادی را از بارداری تا بعد از تولد نشان نداد. این نتیجه با برخی از کارهای قبلی در تضاد است. بازگشت مجدد پس از تولد، با افزایش سطح بین 3 تا 10 ماهگی، ممکن است افت از دست رفته را توضیح دهد.

زوج ها اینجا هم مهم هستند. روابط قوی‌تر بین همسران قبل از تولد افت بیشتری در تستوسترون پدران پس از تولد پیش‌بینی می‌کرد. این نشان می دهد که همگام سازی با یک شریک باردار ممکن است به مرد کمک کند تا با پدر بودن سازگار شود. استرادیول همچنین در پدران باردار به همراه پرولاکتین و کورتیزول افزایش می یابد. محققان این تغییرات را به عنوان یک مبادله بین تلاش جفت گیری و سرمایه گذاری والدین توصیف می کنند. این الگو در حیوانات نر جفت باند نیز ظاهر می شود.

پرولاکتین و کورتیزول

پرولاکتین واضح ترین ارتباط را با شدت علائم بد دارد. مردانی که علائم کوواد بیشتری دارند نسبت به مردانی که علائم کمتری دارند، سطح پرولاکتین بالاتر و افت تستوسترون بیشتری را نشان می دهند. محققان معتقدند این تغییرات هورمونی از مراقبت از پدر حمایت می کند. دکتر الرحمانی خاطرنشان می کند که پدران در دوران بارداری افت تستوسترون و افزایش پرولاکتین و اکسی توسین را نشان می دهند. برنان محقق اضافه می‌کند که به نظر می‌رسد این محرک مربوط به مردانی است که بیشترین نگرانی یا پاسخگویی به نوزاد متولد نشده را دارند. این ممکن است نشان دهنده همدلی یا اضطراب باشد.

کورتیزول، هورمون استرس، نقش پیچیده تری ایفا می کند. جدول زیر خلاصه ای از گزارشات مطالعاتی است.

بارداری باعث افزایش اکسی توسین، استرادیول، تستوسترون و کورتیزول می شود و اکسی توسین و کورتیزول در حوالی زایمان قبل از کاهش پس از زایمان به اوج خود می رسد. محققان می پرسند که آیا تغییرات مشابه مردان را برای پدر شدن آماده می کند؟

برخی از دانشمندان همچنین گمان می‌کنند که تغییرات کورتیزول باعث افزایش وزن در پدران آینده می‌شود، اگرچه مطالعات کمی مستقیماً این موضوع را آزمایش می‌کنند.

شواهد چقدر قوی است

تصویر هورمونی امیدوارکننده اما ناقص است. بسیاری از مطالعات از نمونه‌های کوچک استفاده می‌کنند و نتایج گاهی اوقات با هم موافق نیستند، همانطور که مطالعه پدران برای اولین بار نشان می‌دهد. محققان هنوز نمی توانند بگویند کدام هورمون باعث کدام علامت می شود. همبستگی ها واقعی هستند، اما علیت همچنان باز است. مردی با پرولاکتین بالا و تستوسترون پایین ممکن است احساس تهوع و خستگی کند، اما علم جهت این ارتباط را ثابت نکرده است. خوانندگان باید توضیحات هورمونی را به‌عنوان فرضیه‌های قوی در نظر بگیرند تا واقعیت‌های ثابت.

عوامل اجتماعی و فرهنگی

Couvade در زمینه فرهنگی

آداب و رسوم کوواد در بسیاری از جوامع در سراسر جهان ظاهر می شود. مردم شناسان در مورد آداب و رسومی نوشته اند که در آن پدر آینده در حین تولد و پس از تولد در آن استراحت می کند، روزه می گیرد یا از قوانین خاصی پیروی می کند. این شیوه ها ورود کودک را به عنوان یک رویداد بزرگ زندگی برای هر دو والدین تلقی می کنند. علائم مدرن آن آداب و رسوم قدیمی را به شکل بدنی منعکس می کند. جامعه‌ای که زمانی از پدری جدید می‌خواست که آرام بنشیند، اکنون می‌بیند که او در عوض احساس ناراحتی می‌کند.

فرهنگ نشان می دهد که شریک زندگی چگونه آشکارا این علائم را نشان می دهد. برخی جوامع از مردان انتظار دارند که در مورد شکایات فیزیکی ساکت بمانند. دیگران مشارکت پدر را به عنوان یک نقش عمومی در نظر می گیرند. مردی در فرهنگ حمایتی ممکن است تهوع و خستگی را آزادانه‌تر گزارش کند. مردی در فرهنگ رواقی ممکن است همین احساسات را پنهان کند. بنابراین نرخ های گزارش شده به همان اندازه که زیست شناسی را منعکس می کند فرهنگ را نشان می دهد. در بسیاری از فرهنگ ها، زنان در دوران بارداری بیشتر مورد توجه قرار می گیرند و نقش پدر در پس زمینه باقی می ماند. هنجارهای محل کار نیز اهمیت دارد. پدری بدون مرخصی و دلسوزی کمی در محل کار ممکن است علائم او را کاهش دهد. ممکن است پدری با ساعات کاری انعطاف پذیر و رئیسی فهمیده صحبت کند.

دینامیک روابط

پیوند زن و شوهر نقش اصلی را ایفا می کند. چندین دینامیک برجسته است:

• اضطراب در مورد تغییر پیش رو: ترس از پدر یا مادر شدن، مسائل مالی یا خود زایمان شایع است و می تواند در بدن خود را نشان دهد.

• همدلی و مشارکت: به نظر می‌رسد مردانی که بیشتر درگیر بارداری هستند، علائم بیشتری را تجربه می‌کنند، که مخالف جداشدگی منعکس‌کننده کوواد است.

• طرد شدن یا درماندگی: برخی گزارش ها به فشار عمیق سرمایه گذاری روی اتفاقی که برای بدن شخص دیگری می افتد اشاره می کند.

• احساس گناه یا حسادت: ادبیات قدیمی‌تر این محرک‌ها را پیشنهاد می‌کرد، اگرچه آنها همچنان نظریه‌های تاریخی گمانه‌زنی هستند.

گزارش یک مورد بالینی نشانگان را به عنوان یک بیان جسمی اضطراب توصیف می کند. علائم بیمار ناشی از مسائل روانی و استرس های اجتماعی بود. پویایی خانواده او نشان از گرفتاری و وابستگی شدید به دخترانش داشت. این مورد نشان می دهد که نزدیکی شدید خانوادگی چگونه می تواند علائم را تغذیه کند. ذهن فشار خانواده را حمل می کند و بدن پاسخ می دهد.

پویایی همچنین می تواند زوج را تحت فشار قرار دهد. یک شریک ممکن است احساس کند که دیگری تجربه او را در دست گرفته است. نامگذاری واضح موقعیت معمولاً این تنش را خنثی می کند. پرداختن به اضطراب زیر نیز کمک می کند. شیوه‌های کاهش استرس، درمان زمانی که نگرانی ادامه دارد، و زوج‌ها حمایت می‌کنند، همگی بار را کاهش می‌دهند وقتی بارداری رابطه را تحت فشار قرار می‌دهد. صحبت آزاد در مورد نقش ها و احساسات به هر دو طرف کمک می کند تا احساس کنند دیده می شوند. مردی که می‌گوید «من هم می‌ترسم» اغلب حالت تهوعش را تسکین می‌دهد. زنی که آن را می شنود کمتر احساس تنهایی می کند. علائم به ندرت نیاز به درمان دارند. آنها نیاز به گفتگو دارند.

آنچه تحقیقات می گوید

یافته های کلیدی

مطالعات جدید الگوی ثابتی را نشان می دهد که چه کسی و چرا علائم را نشان می دهد. یافته های زیر نتایج اصلی را خلاصه می کند.

• پدران آینده با علائم کوواد مرتبط با وزن، مانند افزایش وزن، تغییرات اشتها و گاز معده مواجه می شوند.

• تنها بخش همدلی که ارتباط مثبتی با سندرم کوواد دارد، پریشانی شخصی است - عادت به پذیرش احساسات بد دیگران.

• ویژگی هایی مانند سن و تحصیلات با سندرم کوواد ارتباطی ندارند.

• هر چند وقت یک بار مردان علائم کوواد را دریافت می کنند با همدلی مردانه مرتبط است. مردانی که حساس هستند یا به راحتی ناراحت می شوند ممکن است حاملگی شریک زندگی خود را در بدن خود احساس کنند که محققان آن را همدردی می نامند.

یک گزارش موردی در سال 2021 نشانگان کوواد را به عنوان یک اختلال علامت جسمی توصیف می کند. شریک جنسی در دوران بارداری علائم بدنی دارد، اغلب در سه ماهه اول و سوم بارداری. این گزارش به نظریه‌های روانکاوی پیشنهادی و تغییرات خلقی که به خوبی مطالعه شده‌اند اشاره می‌کند که با تغییرات هورمونی در پاسخ به والدین مورد انتظار مطابقت دارد. این تغییرات به عنوان یک مکانیسم بدن عمل می کنند. این گزارش نتیجه‌گیری می‌کند که برای حمایت بهتر از خانواده، پدران باردار باید در طول بارداری از نظر سندرم کوواد بررسی شوند. این توصیه مهم است زیرا تمرکز را از نادیده گرفتن علائم به جستجوی فعالانه آنها تغییر می دهد.

سوالات باز

محققان هنوز با چند شکاف در درک مواجه هستند. جدول زیر سؤالات باز اصلی و آنچه شواهد کنونی نشان می دهد را نشان می دهد.

سندرم کوواد سوالاتی را مطرح می کند که روانشناسی، زیست شناسی و فرهنگ را به یکباره در بر می گیرد. علت دقیق کوواد هنوز ناشناخته است. ایده های برتر شامل عوامل هورمونی، روانی و اجتماعی است. از آنجایی که این وضعیت بیشتر روان تنی است، هیچ برنامه درمانی مشخص یا تجویزی وجود ندارد. محققان همچنین نمی توانند توضیح دهند که چرا فقط برخی از مردان به این سندرم مبتلا می شوند. به سختی می توان نرخ های دقیق را به دست آورد زیرا فرهنگ می تواند مانع از شرکت مردان در بارداری شود. علل و نرخ ها هنوز در حال بررسی هستند که ترکیب پیچیده ای از عوامل روانی، هورمونی و اجتماعی را نشان می دهد. روانشناسی این وضعیت یک زمینه غنی برای مطالعه آینده است.

مقابله و مراحل بعدی

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد

سندرم کوواد شایع و به طور کلی بی ضرر است. اکثر شرکا بدون هیچ درمانی تهوع، خستگی و درد را از بین می برند. علائم معمولاً پس از زایمان به خودی خود محو می شوند. شریک زندگی می تواند شکایات خفیف را در خانه با استراحت، آب، وعده های غذایی کوچک و ورزش ملایم درمان کند. این اقدامات ساده اغلب در عرض چند روز تسکین می دهد. شریک زندگی نباید از این احساسات خجالت بکشد. آنها واقعی هستند و به مراقبت خوب پاسخ می دهند.

در برخی شرایط نیاز به یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی است. اگر علائم جسمی او شدید، ماندگار یا آزاردهنده است، باید یک ویزیت را رزرو کند. استفراغ مداوم، کاهش وزن شدید یا دردی که برطرف نمی شود، مستحق بررسی است. بدخلقی یا اضطراب که زندگی روزمره را مختل می کند نیز همینطور است. پزشک می‌تواند علل دیگر را رد کرده و حمایت کند. نامگذاری الگو کمک می کند. یک شریک می تواند به پزشک بگوید که به سندرم کوواد مشکوک است و زمان شروع علائم را شرح دهد. او همچنین می‌تواند نحوه ردیابی علائم را با بارداری شریک زندگی‌اش یادداشت کند. آن جدول زمانی سرنخ های مفیدی به پزشک می دهد.

فشار عاطفی مستحق همین توجه است. مردی که برای هفته ها احساس ناامیدی، وحشت زدگی یا ناتوانی در خوابیدن دارد، باید به او نزدیک شود. روش های درمانی و کاهش استرس می تواند بار را کاهش دهد. هدف این نیست که به شریک زندگی خود برچسب بیمار بزنید. هدف کمک به او در طول یک تغییر بزرگ زندگی است.

آماده سازی عملی

آمادگی به شریک احساس کنترل می دهد. بسیاری از بیمارستان‌ها و مراکز زایمان کلاس‌های عملی مانند «درک پدر و مادر برای پدران و شرکا» ارائه می‌دهند. این جلسات به مردان اجازه می‌دهد مراقبت از نوزاد را با مانکن‌های نوزادان تمرین کنند. مهارت های کلیدی شامل حمایت از سر و گردن نوزاد، نگه داشتن نوزاد در نزدیکی بدن، و یاد گرفتن پوشک . یک شریک همچنین می‌تواند 'کیف پدر' را برای بیمارستان ببندد و A، B، Cs خواب ایمن را برای کاهش خطر SIDS یاد بگیرد. تمرین باعث ایجاد اعتماد به نفس می شود و اعتماد به نفس ترس را کاهش می دهد.

یک برنامه آرام خود زایمان را پوشش می دهد. با هم در کلاس زایمان شرکت کنید تا انتظارات و حمایت ها را هماهنگ کنید. داستان‌های تولد را بخوانید، وضعیت‌های حمایتی را تمرین کنید و برنامه زایمان را در داخل و خارج بدانید. یکی از پدرها توصیه کرد: 'به کلینیک مراجعه کنید، برای ویزیت در خانه آنجا باشید، سوال بپرسید، به ماماها گوش دهید و فقط با همسرتان در آنجا حضور داشته باشید.'

آماده سازی خانه نیز مهم است. خانه را برای کودکان ضد عفونی کنید، غذاها را آماده و منجمد کنید، و تنظیم کنید ایستگاه های تعویض پوشک . انتخاب لوازم کودک با هم بحث خوبی را در مورد نیات والدین باز می کند. مارک هایی مانند Chiaus (chiausdiapers.com) محصولات مراقبت از مادر و نوزاد را ارائه می دهد که به شرکای خود کمک می کند تا آماده باشند و احساس آمادگی کنند. یک شریک همچنین می تواند برای امور مالی برنامه ریزی کند، در مورد مرخصی خانوادگی با منابع انسانی صحبت کند و با تمرینات قدرتی تناسب اندام داشته باشد. این مراحل نگرانی را کاهش می دهد و استرس کمتر ممکن است علائم فیزیکی را کاهش دهد.

سندرم کوواد یک بیماری واقعی و کوتاه مدت است. شریکی که باردار نیست در طول بارداری همسرش علائمی شبیه بارداری پیدا می کند. همدلی، نگرانی در مورد پدر و مادر شدن، تغییرات هورمونی و انتظارات اجتماعی همگی نقش دارند. روانشناسی پشت آن نشان می دهد که یک شریک چقدر عمیق می تواند با این تجربه ارتباط برقرار کند.

در حالی که ممکن است ناراحت کننده باشد، سندرم کوواد معمولا مضر نیست. بیشتر بر سلامت عاطفی و جسمی پدر باردار تأثیر می گذارد. هیچ خطری برای سلامتی طولانی مدت ندارد.

خوانندگانی که سندرم کوواد را می بینند: وقتی مردان علائم بارداری را در خود تجربه می کنند باید احساس اطمینان کنند. این الگو رایج است و معمولا پس از زایمان محو می شود. شریک زندگی با علائم شدید یا پایدار باید با یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی صحبت کند.

سوالات متداول

آیا سندرم کوواد خطرناک است؟

خیر. پزشکان آن را به عنوان یک پاسخ ذهن- بدن می دانند، نه یک اختلال. علائم واقعی اما موقتی هستند. اکثر موارد پس از تولد نوزاد خود به خود از بین می روند. اگر علائم شدید یا ماندگار هستند، یک شریک همچنان باید به پزشک مراجعه کند.

علائم معمولاً چه زمانی شروع و چه زمانی متوقف می شوند؟

علائم معمولا در سه ماهه اول شروع می شود. آنها اغلب در سه ماهه دوم کاهش می یابند. بسیاری از شرکا احساس می کنند که در سه ماهه سوم با نزدیک شدن به تولد، آنها برمی گردند. پس از زایمان، علائم معمولاً بدون درمان برطرف می شوند.

آیا یک شریک نیز می تواند هوس کند و وزن اضافه کند؟

بله هوس ها، تغییرات اشتها و افزایش وزن در بسیاری از گزارش ها دیده می شود. برخی از مطالعات علائم کوواد را با شکایات مرتبط با وزن مانند تغییر اشتها و گاز مرتبط می‌دانند. این تغییرات واقعی و معمولا خفیف هستند.

آیا سندرم کوواد فقط بر پدران بیولوژیک تأثیر می گذارد؟

خیر. هر شریک غیر باردار می تواند آن را داشته باشد، از جمله والدین خوانده و شرکای همجنس. بیشتر تحقیقات بر روی پدران باردار متمرکز است، اما این الگو نیازی به پیوند بیولوژیکی با نوزاد ندارد.

چه چیزی باعث علائم می شود؟

محققان به سه عامل اصلی اشاره می کنند: همدلی و همذات پنداری با شریک باردار، اضطراب در مورد پدر و مادر شدن، و تغییرات هورمونی. انتظارات اجتماعی و فرهنگی نیز در این امر نقش دارند. علت دقیق آن هنوز مشخص نیست.

آیا واقعا سطح هورمون ها در پدران باردار تغییر می کند؟

مطالعات میزان تستوسترون و پرولاکتین بالاتر را در بسیاری از پدران باردار گزارش می‌کنند. مردانی که علائم بیشتری دارند، تغییرات بزرگتری را نشان می دهند. یافته های کورتیزول مختلط است. محققان با این پیوندها به عنوان فرضیه های قوی برخورد می کنند، نه حقایق ثابت.

واقعا چقدر رایج است؟

برآوردها بسیار متفاوت است. یک بررسی، نرخ‌هایی را بین 11 تا 65 درصد در میان شوهران زنان باردار گزارش می‌کند. مطالعات کشوری نیز متفاوت است، با ارقامی مانند 31٪ در استرالیا و 72٪ در لهستان. اینها را به عنوان تخمین تلقی کنید، نه شمارش دقیق.

آیا شریک زندگی باید آن را به پزشک ذکر کند؟

بله، اگر علائم آزاردهنده باشد. استفراغ مداوم، کاهش وزن شدید یا خلق و خوی ضعیف که زندگی روزمره را مختل می کند، مستحق بررسی است. یک ارائه دهنده می تواند دلایل دیگر را رد کند و پشتیبانی ارائه دهد. نامگذاری الگو به گفتگو کمک می کند.